بله بالاخره ما هم رفيم و قاطي مرغ ها شديم و از بلاگفا رفتيم.بلاگفا براي من مثل يك كلاس درس بود و از آن خيلي چيز ها ياد گرفتم ولي خوب بايد پذيرفت كه بلاگفا براي شروع فقط خوب است و براي اينكه بخواهيم حرفه اي تر بنويسيم بايد به سرويس ها ديگري با امكانات ديگري برويم.البته من با اينكه قبلآ گفته بودم كه روي هاست شخصي خواهم رفت ولي خوب بهتر ديدم كه به وردپرس بروم چون ديگر  نگراني قطع سرور را ندارم در هرصورت براي بلاگفا آرزوي بهتر شدن و پيشرفت روزافزون مي كنم .

ادرس وبلاگ من در وردپرس

دوستان عزیز باید برم.با اینکه می دنم که وبلاگم زیاد بازدید کننده نداشت ولی خوب باید بگم که تا الان یکی از بهترین دوران زندگی ام را با بودن در این وبلاگ صرف کرده ام.در این مدت با دوستان زیادی حداقل من آشنا شدم(شاید آنها من را نشناسند) و از مطالبشان استفاده ی زیادی کردم.

ولی خوب باید رفت.دانشگاه شروع شده و من خیییییلیییییییییی درس دارم.اونقدر که الان که دارم در موردشون فکر می کنم تنم می لرزه! تصمیم داشتم که این عید درس بخونم ولی دریغ از یک کلمه! در هر صورت فعلآ موقعیت نوشتن ندارم.از الان بگم که نوشتن به صورت حرفه ای حتمآ در وردپرس  روی هاست شخصی خواهم داشت.در این مدت سعی می کنم که بیشتر به مطالعه ی سایتها و وبلاگ ها م پردازم  تا در وبلاگ اصلی ام بتوانم از تجربه ی آنها استفاده کنم.احتمالآ تابستان 87 تک نویس روی هاست شخصی می ره. ولی فعلآ نمی تونه! چون باید جمعه بره تبریز.

پس تا اون موقع خداحافظ!

یا مقلب القلوب والابصار

یا مدبر الیل والنهار
 
یا محول الحول والاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

خدایا در این ساعت های پایانی سال 86 آغازی سال 87 از تو می خواهم که آروهای همه ی کسانی که آرزو دارند به آرزویشان برسند را برآورده کنی!

بار الها سالی پر برکت را برای مردم ایرانی که در هرجای دنیا هستند رقم بزن!

خدایا تنها 1 ساعت به آغز سال 87 مانده از تو می خواهم در صورتی که در این سال اشتیاهی مرتکب شده ایم به ما کمک کن که دیگر در این سال این اشتباهات را تکرار نکنیم و بتوانیم روز به روز بهتر شویم.

دیگر نمی دانم که چه بگویم جز آرزوی سلامتی برای همهی وبلاگ نویسان و غیر وبلاگ نویسان!

سال نومبارک

وبلاگ نویسی برای من چیزی نیست که همین جوری از کنارش رد بشم.برای من مثل آب و نون و غذا است.بگذارید یک کم در مورد سرگذشت وبلاگ نویسی خودم براتون بگم هرچند ممکن هست که برای خیلی از شما ها زیاد جالب نباشه.

تابستون سال 84(یعنی اون سالی که تازه می رفتم به پیش دانشگاهی) من با بلاگفا آشنا شدم و اون هم از طریق وبلاگ یکی از دوستانم به نام بختیار (که در کافی نتی که من همیشه می رفتم کار می کرد).خلاصه اون به من یاد داد که اصلآ می شه خیلی راحت برای خودش بدون صرف هزینه وارد دنیای وب بشی.به همین ترتیب بود که اون موقع سریعآ رفتم و یک وبلاگ زدم و مثل همه ی آدم های تازه کار شروع کردم و یک وبلاگ عاشقانه زدم که البته الان هم آپدیتش می کنم و دلیلش هم اینه که من به این وبلاگ خیلی مدیونم و هم اینکه واقعآ تنها جاییه که من توش می تونم خیلی راحت بنویم(حتی راحت تر از اینجا).پس انتظار نداشته باشد که لینکش رو بنویشم.خلاصه اون موقع ها هنوز زیاد تو حال و هوای اینترنت بودم و همش دنبال سایت های ارائه دهنده ی وبلاگ این ور و اون ور می پلکیدم و هر روز اطلاعاتم بیشتر و بیشتر می شد.

تا اینکه شروع سری وبلاگ ها و وبسایت های موزیک شد.با اومدن بیاتو موزیک مرحوم و ترجه ی قالبش به بلاگفا توسط قالب سازان تب موزیک بلاگ نویس من هم بالا رفت و به همین دلیل سرویس خوب میهن بلاگ رو برای این کار انتخاب کردم.خیلی خوب داشتم می رفتم و با این سرعت پایین اینترتم هم تونسته بودم تعداد زیادی آهنگ رو توی اینترنت آپلود کنم ولی...ولی حیف که یک دفعه یکی از یر.ر های میهن بلاگ سوخت و همهی کارهای ما به ..... رفت(ببخشید!).

تا اون موقع مدتی بود که آی تی بلاگ بلاگفایی رو می شناختم.و هرروز به مطالب وبلاگش سر می زدم و می خوندم و خیلی هم حال می کردم و روزی صد بار به مولفش آفرین می گفتم به خاطر وبلاگ خوبی که داره.تا اینکه ایشون روزی در وبلاگشون فرمودند که از بلاگفا می روند و به وردپرس می روند.من تا آن موقع حتی نام وردپرس را هم نشنیده بودم و حتی چند بار هم نام وردپرس را فراموش کردم! خلاصه با دیدن وبلاگ جدیدشان من هم تونستم که با مزیدی بزرگ هم آشنا شوم و خلاصه آی تی نویسان را بشناسم و ازشون کلی مطلب یاد بگیرم.این بود که من تصمیم گفتم با این سواد کمم تک نویس رو بنویسم.با اینکه توی این مدت مورد عنایت دوستان واقع نشدیم ولی من بازهم می نویسم.چون خیلی از این وبلاگ چیز های خوبی یاد گرفتم.امیدوارم سال نویی که می آید برای دوستان وبلاگ نویس سال خوبی باشه.

پ.ن:این را برای اون دوستانی که لطف کردند و فید من را در ریدرشان قرار داده اند.ببینید خیلی نامردید! یعنی خیلی آقایید که من را د ریدرتان اضافه کرده اید.دمتان گرم! ولی حداقل من از شما انتظار داشتم که اگه شده توی وبلاگم یه نظری می دادید که من هم امیدم به وبلاگ نویسی بیشتر می شد! البته بازهم از شما تشکر می کنم که من را در این مسیر با اد کردن فیدم در ریدرتان یاری معنوی کرده اید اگر وبلاگ نویسید امیدوارم که وبلاگ خیلی تاپی داشته باشید و هرروز هم به موفقیت های بشتری برسید.واگر هم وبلاگ نویس نیستید باز هم امیدوارم که وبلاگ نویس شوید! و به اون آرزوهایی که برای وبلاگ نویسان کرده ام برسید!

سال نو مبارک!

راستش این مدت که خونمون نبودم نتونستم که درست و حسابی به اینترنت برسم و بنویسم یه جورایی مثل زنی شدم که در دوران شردهی اونقدر به بچه اش شیر نداده که شیرش نمی آد! یعنی یه جورایی دستم خشکیده و اصلآ ایده ندارم که بنویسم.حوصله ی نوشتنم رو از دست دادم.نمی دونم بعضی ها و یعضی ها و ... چه جوری اینقدر خوب مطلب دارن می نویسند و ملت رو مستفیذ می کنند.همش تو این سایت و اون سایت می پلکم تا بلکه یه ایده ای دستگیرم بشه و بتونم در موردش بنویسم.

ایشالله خدا نصیب کنه این جور خوب نوشتن رو! اونهم در انتهای سال و زمانی که می خوام سایتم رو راه بندازم.خدا خودش کمک کنه که من هم ایده ی خوبی برای وبلاگ نویسی داشته باشم.اون هم با این همه بازدید کننده!!!

دیوانهههههههههههههههههههههههههههههه شدم!! به خدا دیوانه شدم از دست این اینترنت بشدت نفتی.به خدا خیلی حال آدم گرفته می شه که برای دانلود یک ویدئوی 7 دقیقه ای از یو تیوب باید 2 ساعت وقت بگذاری.نمی دونم که چکار کنم فقط می گم که خیلی حالم گرفته است همین...

اینبار هم در امارات متحده نوآوری عجیبی!در زمینه ی ساخت هتل اتفاق افتاده است. هتلی شبیه به چر لاستیک ماشین!این هتل در حال حاضر مجلل ترین هتل دنیا است.بهتر است که من زیادی حرف نزنم و خودتون ببینید...

دوستان و واقعیت این است که آمار بلاگم چندان بالا نیست.خودم هم این را قبول دارم.دلیللش را هم می دانم.و آن این بوده است که من تا الان هیچ زحمتی برای جمع آوری دوستان نکرده ام. یعنی لینک کم داده ام و کم هم گرفته ام.حتی آن دوستانی که لینک شده اند هم دقیقآ کسانی هند که من خواندن مطالبشان را دوست دارم وگرنه که این دوستان افتخار لینک به ما دادن را نمی دهند.لذا با این اوصاف نباید از کم بودن آمارم نگران باشم و هی حسرت بخورم!

والا من تا یک هفته ی دیگر در شهرمان هستم و بعد از آن تا تعطیلات نوروز نمی توانم به وبلاگم سر بزنم.ولی در این یک هفته ای که بالای سر وبلاگم هستم تصمیم گرفته ام  که تبادل لینک کردن با دوستان خوب وبلاگ نویسم را شروع کنم.ولی...ولی.... بله "ولی" دارد!  ولیی که این کار من دارد این است که من به وبلاگ هایی که لینک می دهم و انتظار لینک دادن از طرف آنها را دارم به این صورت لینک می دهم که ابتدا آنها را در پست های وبلاگم معرفی می کنم و سپس اناها را لینک می کنم.فکر کنم که معرفی وبلاگ به این ترتیب می تواند جالب باشد.چون به نظر من این لینک دادن های معمولی یک جورهایی مشکل را از سر باز کردن است.چون نه کاربر به آن گوشه نگاه می کند و نه گوگل!

ولی باید این را هم بدانید که من به وبلاگ هایی با موضوعات "پورنو" یا موضوعات سیاسی که خلاف سیاست های موجود باشد یا به هر صورت وبلاگ هایی که یک جورهایی خط های قرمز های موجود را رد کرده اند نخواهم داد.

به نظر من خود این عمل به طور فی نفسه کار خوبی است چون قدمی است برای رفتن به سوی اجتماع.در حال حاضر(تا انجایی که من دیده ام) در وبلاگ های خارجی از این روش ها برای معرفی وبلاگ های دوستانشان استفاده می کنند.البته االان هم در همین بلاگستان خودمان بزرگان زیادی که پیشروشان دکتر مزیدی عزیز در وبلاگ قبلی بود این کار را انجام می دهند.من هم به عنوان عضو کوچکی از بلاگستان تصمیم دارم که این کار را انجام دهم.

باور کنید که هدف من تنها بالا بردن آمارم نیست.چون این کار تا حدی می تواند آمارم را بالا ببرد ولی نفس کار که اجتماعی شدن و پیدا کردن دوستان خوب برای وبلاگ است خودش چیز خوبی است.در هر صورت من به موضوعات وبلاگ بخشی را با نام "معرفی وبلاگ ها"  قرار داده ام که در آنجا وبلاگ ها را معرفی می کنم.البته انتظار دارم که دوستان هم من را لینک کنند.

دوستانی که می خواهند وبلاگ انها را معرفی کنم یا به من ایمیل بزنند یا اینکه در کامنت ها بنویسند و خودشان را معرفی کنند.

دوستان در این هفته ای من در خانه مان هستم سعی می کنم هررزو علاوه بر مطالب عادی به معرفی دوستان بپردازم.بعد از آن سعی می کنم که حداقل هر هفته یک بار این کار را انجام دهم.

خیلی دوست دارم که دوستانم در این وبلاگ که می خواهند لینک آنها را در وبلاگ بدهم مرامنامه ی وبلاگ را بخوانند و بعد تقاضای تبادل لینک کنند.

 

برای خواندن مرامنامه ی وبلاگ اینجا را مطالعه کنید.

برگشتم برای وبلاگ نویسی.دلیل اینکه این قدر من نتونستم که آنلاین بشم امتحانات پایان ترم بود و الان که دارم این مطلب رو می نویسم چیزی حدود 8 ساعت از آخرین امتحانم می گذره و من سریع برگشتم خونمون و آمدم خدمتتون.خدا رو شکر امتحانات رو خوب پاس کردم(معدلم شد 15/55!) خدا رو شکر هیچی نیفتادم!

خلاصه دوباره برخواهم گشت در خدمتتان خواهم بود
پس تا بعد

دوستان فکر کنم که فعلآ تا تقریبآ اواسط بهمن نمی تونم بیام و مطلب بنویسم.دلیلش این هست که امتحانات پایان ترم دانشگاه هم دیگه از چهارشنبه شروع می شه و من هم باید به درسم برسم.به همین خاطر فعلآ دیگه باید نت رو (برخلاف میل باطنی ام) بگذارم کنار.
پس تا اون وقت خداحافظ.فقط لطف کنید نظرتون در مورد هرچه که  در این وبلاگ می بینید بنویسید.برام خیلی مهمه!

پ.ن: بخش تویتر رو به وبلاگ  اضافه کردم که می تونید در منوی سمت چپ اون رو ببینید.در اون آخرین وضعیتم رو براتون می نویسم که مثلآ چکار می کنم و .... البته فعلآ نمی تونم به روزش کنم.به دلایل بالا!

پس بازهم خداحافظ!(تو رو خدا برام دعا کنید)

ببخشید دوستان که کمتر اپدیت می کنم. دلیل این هم فقط یک چیز هست و آن هم دور بودن از خانه و کاشانه ! آخه دانشگاه ها شروع شده اند و من هم مجبور هستم زور بزنم تا یک کامپیوتر پیدا کنم و سریع برم یک مطلب بنویسم. به همین خاطر هم هست که من یک کم دیر به دیر اپ می کنم تازه همونطور که می دونید اگه این جوری اپدیت منم دیگر کیفیت مطالب پایین می آد . خوب ما هم به کیفیت خیلی اهمیت می دهیم. خوب این را گفتم که بدونید ما هم می دونیم که خیلی دیر به دیر آپدیت می کنیم و لی چه کنیم ....