با افزایش رشد سرویس های اجتماعی و ابزارهای ضبط اطلاعات سوالی پیش می آید که آیا این سرویس ها ابزار های مناسبی برای وبلاگستان هستند یا خیر تنها با کمک آنها اطلاعات اضافی را به این محیط اضافه می کنیم؟

 

یکی از وبلاگ نویستن مشهور در یکی از مطالبش به این مطلب اشاره کرد : زمانی که مردم مطلبی را در وبلاگشان می نویسند ، با وجود سایت های اجتماعیی چون Digg،Balatarin، و غیره بحث و تبادل نظر در مورد مطالب نوشته شده در این سایت ها رخ می دهد نه سایت اصلی.ممکن است تعداد نظرات نوشته شده در سایت های اجتماعی زیاد باشد ولی تعداد نظرات نوشته شده در سایت اصلی تنها عدد صفر باشد! حال با این موارد این سوال پیش می آید: آیا این مسئله شما را به عنوان یک وبلاگ نویس اذیت نمی کند؟ جون همانطور که می دانیم چیزی که با عث دلگرمی وبلاگ نویس می تواند باشد نظراتی است که در وبلاگ نوشته می شود.

 

بطور کلی مقصود این وبلاگ نویس این است که آیا تغییر محل بحث و تبادل نظر از خود وبلاگ به حل دیگر می تواند با عث لطمه زدن به وبلاگ اصلی شود.آیا در صورتی که در وبلاگ کسی نظر ندهد این کار می تواند باعث کم شدن آمار وبلاگ اصلی باشد؟

 

خوب حال در این مورد سوالی که پیش می آید این است که چگونه می توان تعداد نظرات بازدید کنندگان را بالا نگه داشت؟

 

در حال حاضر وبلاگ نویسان تمایل دارند که به سوالاتی مشابه این پاسخ داده شود:

 

• آیا مقاله ی نوشته شده ی من خوانده می شود؟

• آیا در مورد آن نظر داده می شود؟

• آیا به سایت های اجتماعیی چون دیگ و بالاترین اضافه می شود؟

• افرادی که مقاله ی من را به دیگ یا سایت های مشابه آن اضافه می کنند ،در مورد مطلب نوشته شده ی من چه فکری می کنند؟

• کامنت گذاران در مورد مطلب ارسالی من چه می اندیشند؟

• آیا به تویتر اضافه می شود؟

• کدام یک از دوستان من این مطلب را می خوانند؟ و ....

 

در این مقاله قصد پاسخ دادن به این سوالات را داریم:

 

خوب دوستان می توانیم برای مشکل فوق راه حلی کلی در نظر بگیریم: برای هرکدام از سایت های اجتماعی فیدی را تعیین کنیم و سپس آن فید ها را از طریق ریدر هایمان مطالعه کنیم.به این ترتیب نی توانیم نظراتی را که ر مورد نوشته ی ما در دیگر سایت ها نوشته می شود را مطالعه بکنیم!در زیر لیستی از سایت هایی را به شما معرفی می کنیم که این امکان را به شما در مورد سایت های مختلف می کند.

1.Twitter Replies:شما می توانید از آخرین مطالب نوشته شده توسط دوستانتان در تویتر با کمک فید مشترک شما با دوستانتان را مطالعه کنید.به این ترتیب هرچیزی را که دوستانتان در تویتر پست کنند شما می توانید در ریدرتان مطالعه کنید.www.tweeter.com/status/replies.rss

2.Twitter Topic: شما می توانید با کمک سایت tweet Scanدر میان عناوین تویتر جستجو کنید و سپس برای جستجوی مورد نظر فیدتان را دریافت کنید.به این ترتیب با نوشتن هر مطلبی در تویتر با کلمه ی کلیدیتان می توانید در ریرتان آن مطلب را بخوانید.مثلآ شما می خواهید که بدانید بازتاب مطالبتان در تویتر چه بوده است.کافی است در این سایت فید جستجوی نام سایتتان را قرار دهید تا بتوانید از آخرین بازتاب ها در مورد سایتتان استفاده کنید.همچنین این سایت امکان ارسال ایمیل در مورد جستجوی مورد نظرتان را نیز به شما می دهد.

3.Freind Feed: یکی از مشهورترین موارد در مورد فید خوانی و جمع و جرتر کردن مطالب.بهتر است برای اطلاعات بیشتر این مطلب را مطالعه بفرمایید.

4.Freind Feed Comment Finder: ابزار بسیار جالبی از یاهو پایپ.خوب این ابزار چکار می کند؟شما به این ابزار آدرس اکانتتان در فرند فیدتان را می دهید ، و این ابزار به شما فیدی را می دهد که کاربرانی که در فرند فیدتان برای شما کامنت گذاشته اند ، را تعیین می کند.یعنی با نوشتن هر کامنت در فرندفید شما می توانید در ریدرتان آن کامنت را بخوانبد.

5.Freind Feed Minus Twitter: همانطور که از نامش بر می آید با این ابزار می توانید فیدی برای کامنت فرندفیدتان بسازید که کامنت های نوشته شده برای همه ی کارهایتان را ساپورت می کند منهای تویترتان

6.Facebook Posted Items: با کمک این ابزار می توانید برای پست های ارسالی دوستانتان در فیس بوک فید درست کنید و از این طریق می توانید پست های ارسالی دوستانتان در فیس بوک را مشاهده کنید.

7.MySpace: البته مای اسپیس به شما فید نمی دهد ولی می توانید با کمک این ابزار برای کامنت های های اسپیس فید درست کنید.

8.Digg: شما می توانید به کمک این ابزاری ، در دیگ جستجو کنید و کامنت هایی که در مدت 14 روز گذشته در مورد مطالبتان نوشته شده است را پیدا کنید.و فید هایی را در این مورد دریافت کنید .

9.Social Site Submission Watch Dog: ای هم یکی دیگر از ابزار های یاهو پایپ است.با کمک این ابزار شما می توانید لینک هایی که در مورد مطالبی در دیگ نوشته شده اند ببینید.

10.Social Things: سایتی است مشابه با فرندفید با این تفاوت که باید دعوتنامه داشته باشید.

11.Flickr: در مورد اینکه فلیکر چیست و غیره حرف نمی زنم فقط این را بگویم که شما می توانید برای قرار داده شده توسط دوستانتان فید درست کنید و با کمک ریدرتان آنها را ببینید.

امبدوارم که این مطالب برایتان مفید بوده باشد.
منبع با تلخیص: Read Writ Web

راستش این مطلب رو تقزیبآ یک هفته پیش از این وبلاگ گرفتم و لینک دقیقش رو نمیدونم ولی براتون لینک دانلودش رو گذاشتم می تونید مقاله ی اصلی رو دانلود کنید

نوروز سال 87 مصادف با اتفاق جالبی در محیط وبلاگستان  فارسی بود،و آن هم ایجاد یک اتفاق خود جوش در میان وبلاگ نویسان فارسی زبان با عنوان  " جشنواره ی نوروزی وبلاگستان".درمورد جزئیات این جشنواره فکر نکنم که نیازی به دوباره گویی باشد.به همین دلیل شما را ارجاع می دهم به فتحی عزیز که یا کمک زنگوله این حرکت را بنیان نهادند.

اما چیزی که در اینجا مهم به نظر می رشد روح عمل است.ایجاد یک فعالیت خودجوش در میان وبلاگستان، با این سطح از عمل می توان خود نشان دهنده ی  بلوغ وبلاگستان فارسی باشد.به واقع هیچ گاه نمی توانستیم که انتظار یک همچون کاری را از محیط وبلاگستان را در دو یا سه سال پیش می داشتیم.دلیل آن هم واضح است و ان هم کافی نیودن فرهنگ واقعی وبلاگ نویسی در میان وبلاگستان بود.حتی در صورتی که در آن زمان هم وبلاگی پیدا می شد و یک همچین کاری می کرد نمی توانست با موفقیت زیادی دست یابد و یا اینکه وبلاگ هایی که ثبت نام می کردند زیاد مطالب خوبی نمی نوشتند و دوباره همان وبلاگ های اسپم بودند.

اصولآ در زمانی نه چندان دور وبلاگ نویسی چیز زیاد جالبی به نظر نمی آمد و وبلاگ نویسی را معادل وبلاگ هایی با محتوی اسپم در نظر می گرفتند(البته نمی توان منکر وجود وبلاگ هایی خوب و عالی در آن زمان بود ولی در آن زمان تعداد این وبلاگ ها کم بود وآنها در اقلیت قرار داشتند).

این اتفاق را می توان از ابعاد مختلفی بررسی کرد:

در بالا بیان شد که در گذشته های نه چندان دور چیزی که در محیط وبلاگستان به چشم نمی خورد، روح دسته جمعی در میان وبلاگ نویسان بود.البته این را هم باید بدانیم که اصولآ روح دسته جمعی در میان ایرانیان جا نیافتاده است .ولی خوب محیط وبلاگستان چیز دیگری است.خوب مثل همیشه برای جا افتادن یک اتفاق به عنوان فرهنگ نیاز به نگاه نو و زمان داریم.به واقع در آن زمان وبلاگستان فارسی به سان کاروانی پراکنده بود که هرکسی بدون هدف خاصی به طرفی حرکت می کرد(البته باز هم بگویم که استثناء هایی هم وجود داشته است).چیزی که لازم بود وجود یک رهبر خوب برای ایجاد یک پتانسیل قوی برای ایجاد روح دسته جمعی و نواندیشانه به محیط وبلاگستان بود.

می توان گفت که در آن زمان بود که نطفه ی نسل جدی وبلاگ ها در وبلاگستان فارسی گذاشته شد(به عبارتی Persian Weblog 2).با ظهور افراد تحصیل کرده و روشنفکری در محیط وبلاگستان، تغییراتی بس عمیق در محیط وبلاگستان رخ داد.استفاده از تجربه های وبلاگ های موفق و نگاه نواندیشانه به وبلاگستان توانست به واقع آغاز گر نسل جدیدی از در محیط وبلاگستان باشد.نسلی که در کل یک هدف را دنبال می کرد

"کار های اجتماعی".

نمی توان در این میان نقش دکتر مزیدی ، گروه ردپرس فارسی و ... را نادیده گرفت.البته به این موارد باید یک مورد دیگر را هم اضافه کرد: و آن هم خود وردپرس بود که همانند سیمان باعث اتصال گروه های مختلف وبلاگ نویس و وبلاگ خوان به محیط وبلاگ نویسی بود(به دلیل روح هسته ی مرکزی وردپرس).دکتر عزیز روی وردپرس دات کام کار می کرد و گروه وردپرس فارسی هم روی wordpress.org کار می کردند.کار هر دو گروه قابل تقدیر است.

در گذشته یا همان نسل اول وبلاگ نویسی در ایران عمومآ ایجاد یک شبکه ی اجتماعی  تنها برای افزایش بازدید وبلاگ بود و آن هم با استفاده از سیستم ساده ی  لینک دادن به دوستان در ساید بار وبلاگ یود.بعد ها با افزایش سطح وبلاگ نویسی در ایران و توجه به مفهوم داشتن یک شبکه ی اجتماعی حتی در لینک دادن هم تفاوتهایی ایجاد شد .یکی از این تفاوت ها استفاده از سرویس بلاگرولینگ بود و یا معرفی وبلاگ ها در پست ها.(در آینده در مورد سرویس بلاگ رولینگ و پیشرو بودن آن حتمآ سخن خواهم گفت).با پیشرفت فرهنگ وبلاگ نویسی در بلاگستان فارسی حرکت وبلاگ نویسان به سمت شبکه های اجتماعی بود تا بتوانند دز آنجا بهتر به هدفشان یعنی داشتن  یک شبکه ی اجتماعی قوی بود.یکی از مهم ترین سایت هایی که مورد توجه ایرانیان (و وصد البته قبل از ما ایرانی ها، خارجی ها) بود سایت مشهور facebook  بود.که مورد استقبال خوب ایرانیان بود.سپس حرکت وبلاگ نویسان در استفاده از دیگر سرویس ها در جهت هرچه بیشتر اجتماعی شدن بود(اسفاده از سرویس هایی مثل twitter).

متاسفانه در این میان سنگ پراکنی هایی هم به این حرکت خود جوش شد که مهمترین انها  ف ی ل ت ر   کردن سایت هایی مثل فیس بوک بود، که زیاد هم نتوانست به جلوی این کار را بگیرد.

بزرگ شدن جامعه ی مجازی ایران ابعاد مختلفی داشت: یکی از جهت کمی . دیگری از جهت کیفی.دست با بزرگ شدن کمی وبلاگستان فارسی کیفیت آن هم بالا رفت.سطح این وبلاگ ها آنقدر بالا رفت که در میان وبلاگستان شاهد ظهور فعالیت های خودجوش درمیان وبلاگ نویسان بودیم. نقطه ی اوج این فعالیت های خودجوش را می توان همین اتفاقی که  اخیرآ افتاده است را نام برد.

من هم بنا به دلایل بالا در این جشنواره شرکت می کنم و سعی می کنم که مطلب خوبی را بنویسم و به جشنواره تقدیم کنم.

اتفاق خوبی که در این جشنواره رخ داد این بود که به جزئی از وبلاگ ها هم توجه شد که تاکنون زیاد به آن توجه و دقت نشده بود.  کامنت ها!  اعتقاد دارم که بهترین کامنت گذاران وبلاگ نویسان اند و بهترین وبلاگ نویسان هم بهترین کامنت گذاران هستند.با معرفی بهترین کامنت گذار می توان علاوه بر یک وبلاگ نویس خوب بهتربن وبلاگ خوان بلاگستان را هم معرفی کرد.بابت این مورد واقعآ از فتحی عزیز و زنگوله عزیز هم تشکر می کنم.
می توان گفت که نقطه ی عطف وبلاگستان را باید این دوره با ظهور پدیده ی "جشنواره ی نوروزی وبلاگستان" دانست.

البته این نکته را هم باید بدانیم برای رسیدن به وبلاگ های برتر دنیا راه زیادی داریم ولی با این روش حرکت می توان انتظار داشتن وبلاگ های برتری را داشته باشم.

به امید روزی که در وبلاگستان فارسی هم وبلاگ هایی مثل HuffingtonPost،یا TechCrunch داشته باشیم.

به نظر شما بزرگترین مهارت در وبلاگ نویسی چیست؟

آیا نوشتن یک پست مهم و خوب در یک مورد خاص است؟

یا داشتن یک شبکه ی اجتماعی بزرگ و خوب در اینترنت؟

یا داشتن کسب در آمد از هر پست؟

یا حتی بهبود بخشیدن موارد بالا است؟

به نظر شما یزرگترین مهارت در وبلاگ نویسی چیست؟

بزرگترین مهارت در وبلاگ نویسی بهبود مهارت های متا است.حال مهارت های متا چیست؟

مهارت های متا به مهارت هایی گفته می شود که در آن هدف از بهبود بخشیدن وبلاگ فقط بهبود بخشیدن است وبس!به عبارت دیگر این مهارت به معنی بهبود عادی نیست.بلکه بهبود خودتان تنها برای بهبود خودتان!
به زبان دیگر تبدیل شدن به یک بلاگر خوب با سرعت بیشتر و بیشتر!

حال چرا مهارت های متا بزرگترین مهارت وبلاگ نویسی است؟

سه دونده را در نظر بگیرید...

#دونده ی اول با سرعت یکنواختی به مسیر خود ادامه می دهد.بدون هیچ بهبودی در سرعتش.
#دونده ی دوم که به میزان ثابتی هربار بر سرعت خودش می افزاید.
#دونده ی سوم را در نظر بگیرید که با سرعت تصاعدی بر افزایش سرعت خودش می افزاید.مدام سرعت خودش را بالا می برد.

به نظر شما کدام یک زودتر به مقصد می رسند؟ جواب واضح است...

3 نکته ی طالایی برای بهبود مهارت های متا...

1.خودآگاهی: به تلاش و فعالیت خودتان به وبلاگ نویسی دقت کنید. شما به طور عادی برای وبلاگ نویسی چکار می کنید؟توصیه می شود که به کارتان در وبلاگتان توجه کنید.ببینید که دارید هنگام وبلاگ نویسی برای وبلاگتان چکار می کنید؟

2.دقت: ممکن است که این مورد در ابتدا خسته کننده باشد.توصیه می شود که برای این مرحله به صورت تدریجی و پله پله کار کنید.تا خسته نشوید و بتوانید در کارتان موفق شوید.مهم نیست که به همهی نکات توجه کنیدوبلکه تنها به نکته ای توجه کنید که می خواهید آن مورد را در وبلاگتان بهبود بخشید و به هدفتان از وبلاگ نویسی برسید.حال ممکن است ایت هدف نوشتن یک پست خوب باشد، یا داشتن یک شبکه ی اجتماعی بزرگ و خوب ویا یک قالب زیبا برای وبلاگتان.

3.سخت دل باشید!: هیچ وقت تمایل نداشته باشد که سریعآ به هدفتان برسید.رسیدن به هر هدفی نیاز به زمان،تکرار دارد.چه روش سریعی را برای وبلاگ نویسی در نظر گرفته اید؟


حکمت روش بهبود متا در وبلاگ نویسی

من تمام تلاشم را می کنم که بتوانم امروزم را نسبت دیروزم بهتر بکنم. این روش برای بهبود بخشیدن وبلاگتان سخت است.ولی این را بدانید که بهبود بخشیدن وبلاگتان با این روش می تواند شما را تبدیل به فرد بسیار موفقی در زمینه ی وبلاگ نویسی کند.

پ.ن: به نظر من این روش می تواند حتی در زندگی خوئمان هم مورد استفاده قرار گیرد.با خواندن این مقاله ی problogger به یاد جمله ای از حضرت علی افتادم که می فرمود: کسی که امروز و فردایش یکی باشد در ضرر است

منبع

دوستان امروز می خواهم که در مورد انواع نظراتی که ممکن هست در وبلاگتان نوشته شوند و یا اینکه شما در وبلاگ دیگران بنویسید برایتان بگویم.البته توجه کنید که این طبقه بندی من است و ممکن است که شما طبقه بندی دیگری نسبت به این نوع نظرات داشته باشید.در هر صورت توصیه می کنم که این مطلب را بخوانید!

به طور کلی نظراتی که در وبلاگ ها گذاشته  می شوند به سه دسته تقسیم می شوند:

1.نظات عاطفی

2.نظرات منفی

3.نظرات ستایشی

1.نظرات عاطفی: ببنید وقتی که در مورد نظرات عاطفی سخن می کویم منظورم این نیست که بیایید و در بخش کامنت ها داستان غمگینی را بنویسید و یا اینکه اشک و زاری کنید! نه!

ممکن است که شما به وبلاگی بروید و مطالبی را بخوانید و ببینید که آن موردی که در وبلاگ بیان شده برای شما هم اتفاق افتاده است.خوب در این حالت چه می کنید؟! اتفاق مورد نظر را در بخش کامنت ها بیان می کنید. این می شود نظرات عاطفی!باور کنید پراکندگی این نوع نظرات بسیار زیاد است.بیشتر این نوع نظرات را در وبلاگ هایی با مسائل احساسی می بینیم.البته فرکانس این نوع نظرات در دیگر وبلاگ ها هم کم نیسیت!

2.نظرات منفی: از اینکه با نظر مولف وبلاگ مخالفت می کنید نترسید!.خوب بخش نرات را گذاشته اند که در آن نظر بدهید دیگر و نظر خودتان را بگویید.می توانم بگویم که موثر ترین نوع کامنت ها این نوع کامنت ها است (توجه کنیدمنظورم کامنت های اسپم نیست ها!).به نظر من این نوع کامنتها مثل حس درد می مواند.در صورتی که حس درد نباشد فرد نمی تواند به بیماری خود پی ببرد ولی در صورتی که این حس را بکنیم درست است که اولش ممکن است کمی ناراحت کننده باشد ولی یعد از مدتی ما را وادارد به چاره اندیشی برای درد می کند.این نوع نظرات هم به نظر من در صورتی که با اغزاض نباشد می تواند بسیار مهم و تاثیر گذار در روند وبلاگ باشد.

3.نظرات ستایشی: بسیاری از وبلاگ نویسان یه این نوع کامنتها بسیار علاقه دارند! البته محدوده ی این نوع کامنتها هم محدود است.نمی توان در کامنت گذاری زیاد هم مبالغه کرد و در مورد نویسنده ی وبلاگ دروغ گفت.فقط می توان حداگثر چیزی را گفت که نویسنده ی وبلاگ استحقاق آن را داد.همین! البته نمی توان گفت که این نوع کامنتها بیشتر برای نویسنده ی وبلاگ است.بلکه این نوع کانت ها بیشتر به خاطر این است که نویسنده ی وبلاگ به وبلاگ شما بیاید.ویژگی بارز این نوع کامنتها این است:   

مطمئنآ شما هم مثل من دوست دارید که بیشتر از بازدید کننده های عادی در وبلاگتان بازدید کننده هایی داشته باشید که از طریق فید ها مطالب وبلاگ شما را دنبال می کنند. من به شخصه تا کنون در این امر موفق نبوده ام!
در زیر روش هایی را برایتان معرفی می کنم که احتمالآ می تواند برای شما مفید باشد.

 

1.لینک فید هایتان را واضح نشان دهید.

 
مشکل بسیاری از وبلاگ نویسان این هست که لینک فید هایشان در وبلاگ را به صورتی نمایش می دهند که بازدید کننده نتواند خوب آن را ببینید و آن را در صورت لزوم به فید ریدر خود اضافه کند.مثلآ آن را در قسمت پایین وبلاگشان قرار می دهند یا از لینک های کوچک متنی استفاده می کنند که مشاهده آن برای کاربران نمی تواند کار ساده ای باشد!

 

برای این کار توصیه کرده اند که حتمآ لینک مورد نظر را در قسمت بالای وبلاگ هایتان قرار دهید که برای پیدا کردن آن برای کاربران بتواند سریع تر و راحتتر باشد.

 

2.برای نمایش فید هایتان از عکس استفاده کنید.

 

برای نمایش فید هایتان از تصاویر بزرگ و خوب! برای هرچه بیشتر در معرض دید کاربر بودن استفاده کنیددر این مورد فید برنر می تواند راه گشا باشد.یعنی فید برنری که تعداد افراد subscribeشده در وبلاگتان را به شما نشان دهد.این نکته را مورد توجه داشته باشید که شما مدت زمان خیلی کمی برای نگه داشتن خوانندگان وبلاگتان در وبلاگتان دارید و باید در این زمان کوتاه خوانندگان وبلاگتان را در به وبلاگتان علاقه مند کنید و سریع راه اشتراک در وبلاگتان را به آنها نشان دهید.

 

برا این کار شما می توانید از دکمه ها و علامت های مختلفی استفاده کنید که تعدادی از آنها را می توانید در اینجا ببینید.توجه داشته باشید لزومی ندارد که فقط یک دکمه برای لینک به فیدتان داشته باشید,شما می توانید از دکمه های بیشتری استفاده کنید. ولی در این مورد هم تعادل را در نظر داشته باشید و زیاد از دکمه ها استفاده نکنید.

 

3.از روش های مختلفی برای قرار دادن فیدتان در وبلاگ استفاده کنید

توجه داشته باشید که قاعده ی خاصی وجود ندارد که به شما بگوید که چگونه لینک فیدتان را در بلاگتان قرار دهید.به خواننده های خودتان توجه داشته باشید و مثل همیشه خواننده های وبلاگتان را بشناسید.اگر می بینید که تعداد خوانندگانی که فیدهای شما را از طریق ریدر خاصی پیگیری میکنند  زیاد است لینک مستقیم اشتراک به آن ریدر را در بلاگتان قرار دهید. به عنوان مثال ایشان بیان کرده اند که چون تعداد خوانندگان وبلاگشان از طریق blogline زیاد است لذا لینک به این ریدر را در بلاگشان گذاشته اند تا کار برانشان بتوانند با یک کلیک فید وبلاگ را به ریدیر خودشان اضافه کنند..یا اینکه شما می توانید یک صفحه جداگانه را در بلاگتان درست کنید که کاربران به کمک آن بتوانند در بلاگتان عضو شوند.

 

در هر ص.رت سعی کنید که لینک اشتراک در بلاگتان را به روش های مختلفی در بلاگتان قرار دهید تا  کاربران بتوانند راحت تر در بلاگتان عضو شوند.حتی بعضی از کاربران وبلاگتان ممکن هست که برای تست این روش از روش های مختلف برای فید ها استاده کنند..به عنوان نمونه به تصویر زیر دقت کنید که از سایت techcrunch با 178000 کاربر ,برای اشتراک شدن کاربران استفاده کرده است.

 

4.فید را برای کاربرانتان بشناسانید

این نکته را بدانید که ممکن هست که کاربرانتان حتی ندانند که فید چیست و چگونه می شود از آن استفاده کرد.

 

اگر موضوع وبلاگ شما چیزی غیر از آی تی هست به کاربرانتان در صفحه ای جداگانه "مثل این صفحه" آر اس اس را بشناسانسد و نحوه ی استفاده از ان را برایشان توضیح دهید و به صورت لینکی در کنار فید وبلاگتان قرار دهید تا کاربران نا آشنا با این فناوری بدانند که چکار کنند!

 

 

5.عضویت در وبلاگ را با ایمیل به کاربرانتان پیشنهاد کنید.

به هر دلیلی ممکن هست که کاربرانتان زیاد دوست نداشته باشند که از ریدر برای دنیال کردن مطالب وبلاگتان استفاده کنند.خوب اشکالی ندارد!راه دیگری را به آنها پیشنهاد می کنیم.دریافت از طریق ایمیل!

کاربرانتان می توانند مطالب وبلاگتان را از طریق ایمیل در یافت کنند.تجربه ثابت کرده است این کار به هیچ وجه نه تنها آمار بازدید تان را پایین نمی آوزد که بالا هم می برد..

 

برای این کار به شما سایت های زیادی وجود دارند که به شما این امکان را می دهند که مطالب وبلاگتان را به ایمیل های کاربرانتان ارسال کنید.نمونه های مشهور این سایت ها همان feedburner خودمان و feedblitz است.برای اینکار کافی است که در این سایتها عضو شوید و کد هایی را که این سایت ها به شما میدهند را در بلاگتان قرار دهید.البته در پست های دیگر این وبلاگ سایت های دیگری را در این زمینه به شما معرفی خواهم کرد.

 

6.از ارتباطات غیر وبلاگیتان برای معرفی فید هایتان استفاده کنید!

میتوان از روش هایی غیر از ارتباطات وبلاگیمان با کاربران از طریق بلاگ فید خودمان را به کاربران بشناسانیم.از جمله معرفی لینک فید در فروم ها یا ایمیل ها یا کامنت ها در وبلاگ های مشهور استفاده کنیم.این روش ها از جمله روش هایی است که توسط ما ایرانی ها می تواند انجام بشود ولی این یکی نه!....

بهتر است که این نکته را مدنظر داشته باشیم که همیشه در هر کجا خواستیم که وبلاگمان را معرفی کنیم علاوه بر استفاده از ادرس اصلی ,لینک فید وبلاگمان را هم معرفی کنیم.مطمئنآ با این روش می توانیم که خواننده های فید بیشتری را برای خودمان دست و پا کنیم.

 

7.از فید های کامل استفاده کنید.

اینکه فید هایتان کل مطالب سایتتان را ساپورت کند یا نکند مسئله ای است که هر کسی به نحوی به بکی از این دو بخش اعتقاد دارند.من به شخصه اعتقاد دارم که استفاده از فید های کامل می تواند باعث افزایش تعداد فید خوانهای وبلاگتان بشود.

 

به هر رویه بعضی ها هم اعتقاد دارند که این کار میتواند هم باعث افزایش تعداد فید خوانهایشان شود هم باعث افزایش تعداد بازدیدی کنندگان وبلاگشان بشود.البته این مسئله بیشتر برای کسانی است که از "ادامه مطلب" برای وبلاگشان استفده می کنند.ولی به نظر من این کار(یعنی استفاده از فید های کامل ) در بلند مدت می تواند باعث افزایش تعداد فید خوان هایتان بشود.

 

 

واقعیت این است که برای من وبلاگ نویسی چیزی شده است فرا تر از یک وبلاگ نویسی ساده.تصور من از وبلاگ نویسی فقط و فقط وبلاگ نویسی است و به نظر من همین دلیل هم کافی است که وبلاگ نویسی کنم.

 

ولی دلیل اصلی که من به وبلاگ نویسی روی آوردم این بود که واقعآ مدینهی فاضله ی سعدی را در اینجا دیدم! باور کنید از زمانی که دانشکاه قبول شدم(یک و نیم سال پیش)تا الان با چنان اتفاقات بدی مواجه شدم که تا آن موقع فقط توی فیلم ها دیده بودم. دنیای وبلاگ برای من تونست مامن و ماوایی باشد که توش حداقل با آرامش خاطر بتونم توش بنویم و توش زندگی کنم.

 

حداقل دیگه توی این دنیا کسی به کسی بدی نمی کنه(حدقل در اکثر موارد).دیگه کسی نمی آد وزیر آب کسی رو در بلاگستان بزنه! حداقل چیزش این هست که می تونی بدون اینکه کسی اسم تورو بدونه در دلت رو بکنی(البته این مورد در مورد من صدق نمی کنه چون من در بلاگستان با تان واقعی آمده ام!).ولی در هر صورت بلاگستان زیبا است . حداقل برای من...

 

پس مس نویسم تا اونجا می تونم تا آرامش پیدا کنم......

 

البته من دوست ندارم که توی وبلاگم در مورد مسائل شخصی بنویسم ولی خوب بعضی وقت ها که موضوع دم دست و نیست و به قولی خالی الذهن تضریف داریم زدر نویسی هم حال می ده! به بزرگی خودتون ببخشید این پست زدر را....

یکی از مشکلات وبلاگ نویسان این است که واقعآ نوع بازدید کنندگانشان را نمی شناسند.در مطلبی برایتان نوشتم که یکی از مهم ترین روش های افزایش آمار بازدید کنندگان در وبلاگ شناختن نوع خواننده ها و به تناسب نیاز های خواننده ها نوشتن است.

ولی خوب ممکن هست که برایتان این سوال پیش آمده باشد که چگونه بازدیدکنندگان وبلاگمان را بشناسیم.در اینجا چند روش را برای بیان این مطلب برایتان می نویسم که ممکن هست بدردتان بخورد(شاید هم نخورد!):

از سرویس های آمارگیری استفاده کنید.

با این کار شما علاوه بر تعداد بازدید کنندگانتان از کیفیت بازدید کنندگانتان مطلع خواهید بود.من الان در تک نویس از google Analytics و وبگذر استفاده می کنم.با کمک این سرویس دهنده ها شما:

 از تعداد بازدید کنندگانتان در هر روز
        نحوه هی ورود بازدید کنندگان به وبلاگ
        مدت زمان حضور در بلاگتان
        پربازدیدترین مطلبتان در وبلاگ
        موقعیت جغرافیایی بازدید کنندگانتان
        نوع مرورگر بازدید کنندگانتان(فایر فاکس,IE,اپرا و...)

وکلی اطلاعات دیگر آشنا می شوید. با استفاده از اطلاعات بالا می توانید دقیقآ نوع بازدید کنندگان وبلاگتان را بشناسید.مثلآ چگونگی ورود بازدید کننده ها به وبلاگتان, نوع تفکر بازدید کننده را مشخص می کند.چون بعضی وقت ها گوگل کمی قاطی می کند و به جستجو هایی با موضوعات متفاوت سایت هایی با موضوعی کاملآ دور از مطلب مورد نظر را برایتان لیست می کند.(اگر از سرویس های فوق استفاده کرده باشید حتمآ با همچین مطلبی برخورد کرده اید)

بخش نظرات را در وبلاگتان باز نگه دارید

بعضی از وبلاگ نویسان برای جلوگیری از ایجاد نظرات هرزه بخش نظرخواهی را می بندند و نظرات را با تایید خودشان در وبلاگ قرار می دهند.این کار برای وبلاگ نویسان تازه کاری که وبلاگشان هنوز معروفیت چندانی پیدا نکرده می تواند خطرناک باشد و باعث ریزش خواننده باشد.

خوانندگان دوست دارند که نظراتشان را در وبلاگتان ببینند و این احساس را داشته باشند که نظراتشان برایتان مهم است.در صورتی که بخش نظر خواهی  در وبلاگتان مسدود باشد این امکان رابرای شناختن بازدید کننده هایتان از دست خواهد داد و شما نمی توانید از نظراتشان استفاده کنید.

با باز نگه داشتن بخش نظرات در وبلاگتان معلوم خواهد شد که چه مطالبی بازتاب بیشتری خواهد داشت و به این ترتیب بر اساس نظرات خواننده هایتان مطالب بیشتر و بهتری خواهید نوشت. به طور کلی با این کار شما خواهید فهمید که:
 چه نوع افرادی بازدید کننده های وبلاگ من خواهند بود.وبلاگ نویسان یا خواننده های عادی(چون نگاه یک وبلاگ نویس و یک غیر وبلاگ نویس به اینترنت و وبلاگ ها متفاوت است)

 آنها در مورد وبلاگ من چه احساسی دارند...
     چه بخش هایی از وبلاگ من نیازمند بهتر شدن است و چه بخش هایی باید حذف شوند
     چه بخش هایی از وبلاگم برای بازدید کننده هایم مفید تر بوده است
و....

وبلاگ بازدید کنندگانتان را بازدید کنید

من با این بازدید کم وبلاگم حتمآ به کسانی که در وبلاگم نظر می دهند می روم و در آنجا کامنت خواهم گذاشت.با این کار شما می توانید سطح درک بازدید کنندگانتان را درک کنید و بفهمید جزو چه نوع بازدید کننده هایی هستند.

نظر سنجی در وبلاگتان بگذاربد

مطمئنآ شما با ایجاد یک نظرسنجی خوب می توانید به راحتی نوع بازدید کنندگانتان را بالا ببرید.نکته ی خوبی که در قرار دادن نظر سنجی در وبلاگ ها وجود دارد این است که شما می توانید با این کار سوالی را از بازدید کنندگانتان بپرسید و مستقیمآ جواب آن را از بازدید کنندگانتان دریافت کنید.

 

توصیه ی من این است که برای ساختن یک نظر سنجی در وبلاگتان از سایت وبگذر استفاده کنید.یا این که اگر دوست دارید که نظر سنجیی که می خواهید استفاده کنید علاوه بر بخش سوالات گزینه ای,نوع سوالات نوشتنی را داشته باشد(یعنی نظر سنجیی که در آن در مورد یک مطلب سوالی می پرسید و می خواهید که بازدید کنندگانتان نظرشان را بنویسند) از google Docs استفاده کنید.در این مورد این مقاله ی دکتر وبلاگستان می تواند برایتان مفید باشد.

واقعیت این است که من چیزی جز این چند مورد به ذهنم نرسید و فکر هم می کنم که این چند مورد می تواند اطلاعات کامل برای شناختن بازدید کنندگانتان را به شما بدهد.به نظر من بهتر هست که در این مورد زیاد مته به خشخاش نزنیم و همین چند مورد می تواند موارد خیلی خوبی  برای شناختن بازدید کننده باشد.
ولی با همه ی این ها من خیلی دوست دارم که شما هم به این لیست موارد دیگری را اضافه کنید.
        
       

قبل از هر چیز بگم که تا درست شدن و راه اندازی سایتم فعلآ در بلاگفا می نویسم.وقتش بهتان خواهم گفت که به کجا منتقل شده ام. خوب بگذریم!
 نظرتان در مورد این عنوان چیست؟ آخر می دانید خیلی از وبلاگ نویسان نمی دانند ولی یه کاری می کنند که بازدید کنندگان از وبلاگشان بیرون بروند ودیگر برنگردنند.هدف من از نوشتن این مطالب آگاه کردن آنها از این مطالب بود همین!

خوب در هر صورت این هم 8 روش مفید! برای بیرون بردن خوانندگانتان از وبلاگتان:

1.حدود یک ماه اصلآ وبلاگ نویسی نکنید.به عبارت دبگر بدون عذر موجه بروید و دیگر برنگردید! هیچ مطلبی ننویسید. با این کار بازدید کنندگان وبلاگ شما از شما مایوس می شوند و دیگر پشت سرشان را هم نگاه نمی کنند!

2.هیچ چیز ابتکاری ننویسید!به جایش همه اش از خودتان و وبلاگتان بنویسید و از خودتان تعریف کنید!یا در مورد مطلبی بنویسید که قبلآ در وبلاگتان نوشته شده باشد.

3.بخش نظرات در وبلاگتان را محدود کنید.باور کنید همین روش خیلی یازدید کنندگان وبلاگتان را می ریزاند!
4.جواب نظرات وبلاگتان را ندهید.در بسیاری از موارد بازدید کنندگان در مورد مطلبی که نوشته اید با شما اتفاق نظر ندارند و یا از شما سوالی دارند,اگر می خواهید بازدید کننگانتان کم شود جوابشان را ندهید!

5.در مورد ندگی روزانه تان بنویسید.از صبح علی الطلوع! تا بوق سگ!مطوئنآ این مطالب برای بازدید کنندگانتان خیلی جذاب خواهد بود!

6.تمام مطالبتان را در فید هایتان جا ندهید.ببینید خیلی راحت بگویم! از ادامه مطلب زیاد استفاده کنید! در صورتی که فیدتان را طوری تنظیم کرده باشید که از ادامه مطلب پشتیبانی نکند در آن صورت مطلب وبلاگتان در ریدر ها به صورت نصفه و نیمه خواهد بود(برای دفع این آفت از فید برنر استفاده کنید!)

7.از تم های عجق,وجق! استفاده کنید.مثلآ از گل و بلبل و سنبل یا اسکریپت هایی نام بازدید کننده را می خواهد استفاده کنید(خوشبختانه در این مورد دست کاربران وردپرس دات کام کوتاه است!)

8.از اینکه هی نمی نویسید مدام و پشت سر هم از بازدید کنندگانتان عذر خواهی کنید.با این کار دیگر عذر شما پذیرفته نخواهد شد!

ابتذا بگذارید دوستان مقداری در مورد مزایای شبکه های اجتماعی بگویم تا بعد!البته می دونم که خیلی از شما دوستان می دانید که شبکه اجتماعی چیست و به چه دردی می خورد.ولی بحث من بر سر چیز دیگری است که در ادامه مطالب وبلاگ برایتان خواهم نوشت.

شبکه های اجتماعی به اجتماعی از دوستان گفته می شود که  این دوستان باهم دیگر در تعامل خواهند بود و داشته های خودشان را با هم دیگر به اشتراک می گذارند.حال در این بین برخی شبکه های اجتماعی ساخته شده اند(مثل facebook) که این کار را و خیلی چیزهای دیگر را انجام می دهد! اما حرف من بر سر شبکه های اجتماعیی است که بلاگر ها برای خودشان درست می کنند.منظور من همان لینک دادن و لینک گذاشتن در وبلاگ است که به کمک آنها برای خودتان در دنیای اینترنت دوستانی جور می کنید.حال در این میان مسئله ی مهم ایجاد رابطه ی دوطرفه بین بلاگر ها است.یعنی اینکه اینطور نباشد که تبادل لینک فقط به خاطر افزایش آمار بازدید باشد.به واقع در یک شبکه ی اجتماعیی که توسط دوستانی به مرکزیت یک وبلاگ ایجاد شده است
ولی در هر صورت می خواهم که بعضی از منفعت هایی که یک شبکه ی اجتماعی برای کاربرانش دارد را برایتلن لیست کنم:

1.شبکه اجتماعی شما می تواند منافع زیادی را برای شما به ارمغان بیاورد:  به واقع بارزترین مزیت یک شبکه ی اجتماعی ,منغعتی است که برای شما دارد.توجه کنید دوستان,با کمک یک شبکه ی اجتماعی شما دوستانی را خواهید داشت که به شما لینک خواهند داد و به ساده ترین وجه ممکن آمار وبلاگ شما را بالا میبرند. همچنین کامنت ها دوستانه و هم چنین کامنت هایی که در رابطع با موضوع مطرح شده در وبلاگ بیان می شود.با داشتن یک شبکه ی اجتماعی شما می توانید آنچه که در ذهنتان است را برای دیگران به نمایش بگذارید.به عبارت دیگر شما زمانی که یک شبکه ی اجتماعی داشته باشید می دانید که خوانندگانی حرفه ای برای وبلاگ خودتان دارید ,پس مجبورید که برای نوشتن هر مطلب و موضوع کمی بیاندیشید و مطالعه کنید و در کل می توانید بلاگر بهتری بشوید.

2.شبکه اجتماعی شما می تواند منبعی اطلاعاتی از انواع و اقسام مطالب باشد: زمانی که یک شبکه ی اجتماعی در بین عده ای تولید می شود ,بلاگر های مختلفی با داشتن مطالب متفاوتی و ذهنیت متفاوتی با هم دیگر کار می کنند.به همین دلیل وبلاگ آنها می تواند منبعی از اطلاعات را در زمینه های مختلف برای دیگران داشته اشد.همچنین شبکه ی اجتماعی شما می تواند از بلاگ های تازه تاسیس حمایت کند و آن وبلاگ تازه تاسیس که چه بسا تفکرات زیادی در ذهن داشته باشد را بهتر و یرع تر بهجامعه مجازی بشاناشاند.

ولی خوب حال بحث اینجاست که چطور یک شبکه اجتماعی دست کنسم.آیا بهتر هست که وارد شبکه های اجتماعی بزرگتر بشویم یا اینکه خودمان یک شبکه اجتماعی از دوستانمان به عنوان قطبی دیگر درست کنیم؟
توصیه ی من این است که با بلاگر های معروفی که خودشان شبکه های اجتماعی بزرگتری دارند اقدام نکنید.من برای این حرفم دلیل دارم.دلیل حرفهاین این است:

1.شبکه های اجتماعی بلاگر های مشهور و حرفه ای عمومآ خیلی بزرگ است.به عبارت دیگر شما نمی توانید در شبکه های اجتماعی این بزرگان خودتان را مطرح کنید.البته نباید خردهه گرفت که مرکز شبکه(منظور وبلاگ مادر) همه ی مطالب اعضای شبکه ی اجتماعی را بخواند و به آنها در بلاگش لینک بدهد.مثلآ برای اینکه مطلب شما در لینک هایی که بلاگر های حرفه ایقرار گیرد باید به آنها برای هر ارسالتان ایمیل ارسال کنید شاااااید مطلبتان را پذیرفتند و در وبلاگشان قرار دادند.تازه دز صورت افتادن این اتفاق هم عملآ اتفاق خاصی رخ نمی دهد چون همیشه تعداد لینکهایارسالی آنها آنقدر زیاد است که شاید خیلی ها لینک شما را نبینند! وهمچنین اینکه این اتفاق(قرار دادن لینک شما) هم بهندرت رخ می دهد.

2.عمومآ وبلاگ نویس های حرفه ای زیاد به هم دیگر لینک میدهند و هم دیگر را تقویت می کنند نه یک بلاگر تازه کار را!

3.توجه کنید دوستان که بودن در یک شبکه ی اجتماعی یک امر دوطرفه است.یعنی به همان اندازه که دوستانتان یرای شنا نفع دارند شما نیز باید برای دوستانتان نفع داشته باشید.یک بلاگر حرفه ای با قرار دادن لینک شما در وبلگش برای شنا می تواند خیلی مفید باشد,ولی شیک بلاگر تازه کار چه؟ چه نفعی برای آن بلاگر حرفه ای می تواند داشته باشد؟ تنها قرار دادن چند کمنت  یا لینک دادن به آن؟ یا حتی چندبار کلیک کردن برروی تبلیغات وبلاگش؟ پس قبول کنید که یک بلاگر ساده هیچ نغفعی نمی تواند برای حرفه ای ها داشته باشد.

پس پیشنهاد من برای بلاگر های تازه کار(من جمله خودم) این است که خودتان اقدام به ساختن یک شبکه ی اجتماعی بکنید.باز هم برای این حرفم دلیل دارم.دلایل من :

1.بلاگر های تازه کار چون تازه در حال ساخت شبکه های اجتماعیشان هستند لذا رابطه ی دوستی با آنها پیدا کردن و لینک دادن و گذاشتن با آنها کار ساده تر و شدنی تر است.

2.بلاگر های تازه کار عمومآ چون تازه کارند در وبلاگ نویسی مشکل دارند.پس شما می توانید با بلاگر های تازه کاری که تازه باهم دیگر دوست شده اید در بهتر کردن محتویات وبلاگتان بهم دیگر کمک کنید.

3.در مقایسه با بلاگر های حرفه ای,بلاگر های تازه کار تعدادشان بیشتر است لذا ساختن یک شبکه ی اجتماعی با آنها بهتر و ساده تر است.

خوب دوستان اینها دلایل من بود برای ساختن یک شبکه ی اجتماعی.شما نظرتان در این مورد چیست؟ در ضمن من قصد دارم که بزودی یک شبکه ی اجتماعی برای خودم درست کنم.از دوستانم تقاضا می کنم که در این مورد به من کمک کنند.البته ساختن یک شبکه ی اجتماعی شرایط دیگری را هم می طلبد که در پست های آتی در موردشان مفصلآ حرف خواهم زد.

امروز در وبگردی خود سایتی زا پیدا کردم که دارای امکاناتی خوب برای وبلاگ نویسان بود . این سرویس که به نظر �